عایق رطوبتی

عایق رطوبتی لایه پیش ساخته ای است که به صورت رول با شیت در طول، عرض و ضخامت مورد نیاز و با پوشش های فلزی و ساده تولید می شود .

انواع عایق های ساختمان

یکی از مهم ترین مشکلاتی که در اکثر ساختمان ها دیده می شود، وجود نم و رطوبت است که باعث می شود به ساختمان جسارت های جبران ناپذیری وارد شود. از این رو باید عایق کاری های رطوبتی انجام شود. البته روش های مختلفی برای عایق کردن ساختمان وجود دارد که متدوال ترین آنها عایق بندی توسط قیر و گونی می باشد. اما با پیشرفت تکنولوژی عایق های پیش ساخته با نام ایزوگام مورد استفاده قرار گرفته است و به تازگی مهندسان در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده اند که می توان با رزین های اکریلاتی و استایرنی که محلول در آب هستند، عایق رطوبتی جدیدی را تولید کنند.

عایق های ساختمانی انواع مختلفی دارند که شامل موارد زیر می باشند :

عایق کاری با قیر و گونی

این نوع از عایق ها یک روش کاملا” سنتی بوده و به صورت متدوال هم مورد مصرف قرار می گیرند. دلیل کاربرد بسیار زیاد این روش وجود مواد اولیه (گونی و قیر) آن است که به صورت فراوان در هر شهر و مکانی یافت می شود و به همین خاطر برای عایق کاری بیشتر از این روش استفاده می کنند.

مشخصات گونی و قیر  

گونی قابل استفاده در روش قیر و گونی از طریق کشور های خارجی وارد ایران شده و به صورت گونی درجه یک، درجه دو و درجه سه و همچنین در سایز های مختلف قابل عرضه در بازار هستند. بر طبق استاندارد اعلام شده، بهترین گونی جهت عایق کاری ساختمان باید دارای ۳۸۰ گرم وزن در هر متر مربع بوده و همچنین ریز بافت، نو، سالم، بدون چروک و فاقد آلودگی باشد.

قیرمورد نیاز برای عایق کاری هم ماده سیاهی از هیدرو کربن های آلی با ترکیبات پیچیده است که از تقطیر نفت خام تهیه شده اند.

اجرای عایق کاری

عایق کاری ساختمان به صورت معمول برای بام های تخت و حتی قوسی شکل انجام می شود. عایق کردن برای ایوان ها هم ضروری بوده و می توان کف هایی که در تماس با زمین خیس و نمناک هستند، مانند سرویس بهداشتی و آشپزخانه ها را هم عایق نمود. دیوارهای زیر زمین، دیوارهای نمناک و حتی شالوده بنا را باید عایق بندی نمود. بدنه و کف استخر ها و به صورت کلی هر نمایی که در معرض آب قرار دارند را باید عایق کاری مناسبی انجام داد تا رطوبت ایجاد شده آنها را از بین نبرد.

زمان مناسب برای قیر و گونی کردن

توجه داشته باشید که عایق کاری را نباید در زمان بارش باران و بر روی سطح های مرطوب انجام داد. اجرای عایق کاری جامد تا زمانی که گرم و روان است، امکان پذیر می باشد. یادتان نرود که روی قسمت های عایق کاری شده نباید راه رفت و در صورت لزوم با کفش بدون میخ بر روی سطوح عایق شده حرکت کنید. در زمان عایق کاری دمای قیری که استفاده می شود، نباید بیشتر از ۱۷۷+ درجه سلسیوس باشد. برای محکم کردن لایه های عایق نیازی به استفاده از میخ نبوده و تنها لازم است که لایه ها از هر طرف در حدود ۱۰ سانتی متر هم پوشانی داشته و به قیر کاملا چسبیده شوند. لایه رویی را باید در سمتی قرار داد که مطابق شیب بندی بوده و آب از روی آن به لایه ریزین سرازیر شود.

نکته مهم در رابطه با لایه بندی بیش از یک لایه این است که لایه های متوالی عایق را باید به صورت عمود بر روی هم قرار داده و سپس سطوح عایق شده را با یک لایه محافظ پوشانده و در صورتی که زیر سازی مناسبی برای عایق کاری وجود ندارد، انجام زیر سازی ضروری خواهد بود.

مزایا و معایب قیر ها

قیر ها در برابر آب و به طور کلی رطوبت غیر قابل نفوذ هستند و در مقابل نفوذ اسیدها، بازها و همچنین نمک ها از خود مقاومت نشان داده و چسبندگی بسیار بالایی دارند. البته از لحاظ اقتصادی هم نسبت به سایر عایق های رطوبتی به صرفه هستند، اما با این وجود معایبی دارند که باعث می شود کمتر از آنها استفاده شود. در واقع قیر ها در دمای بسیار زیاد تبدیل به زغال قابل اشتعال می شوند و در مقابل فشار و حلال ها تغییر شکل می دهند که باعث می شود خواص آنها از بین برود و کارایی خوبی نداشته باشند.

معایب عایق کاری با قیر و گونی

در صورتی که از قیر و گونی برای عایق کاری استفاده می کنید، باید توجه داشته باشید که این روش عایق کاری علاوه بر اینکه باعث آلودگی محیط زیست می شود، به مرور زمان دچار پوسیدگی شده و در صورتی که نشت های احتمالی در ساختمان وجود داشته باشد، دچار پارگی می شوند. طولانی ترین عمر عایق کاری قیر و گونی کمتر از ۱۰ سال بوده و  اگر بخواهید آنها را ترمیم کنید، نه تنها هزینه قابل توجهی را باید انجام دهید، بلکه مشکلات اجرایی انجام این کار بسیار زیاد خواهد بود.

عایق کاری توسط عایق رطوبتی بام گستران

روش دیگری که برای عایق سازی ساختمان از آن استفاده می شود، عایق کاری توسط ایزوگام است. در واقع ایزوگام یک پدیده صنعتی می باشد که با تکیه بر علم، تکنولوژی و همچنین تجربه ایجاد شده و از آن برای ایمن سازی ساختمان ها در برابر رطوبت ناشی از برف و باران استفاده می کنند. عایق های پیش ساخته ای که به شکل رول و همچنین شیت بوده و با طول، عرض و ضخامت های متفاوتی عرضه و با پوشش های فلزی و ساده تولید می شوند را عایق های رطوبتی مخصوص ساختمان ها می نامند.

مزایای استفاده از عایق های پیش ساخته

یکی از مزایای ایزوگام، سبک بودن آن است که وزن هر متر مربع از آنها در حدود ۴ کیلو گرم می باشد. عایق های پیش ساخته می توانند گرمای ۱۳۰+ درجه و سرمای ۴۰- را تحمل کنند و این مسله باعث می شود که به هیچ عنوان دچار پوسیدگی و شکنندگی نشوند. این نوع از عایق کاری کاملا” انعطاف پذیر بوده و چون یک لایه پلی استر دارند، در مقابل فشار های احتمالی و همچنین انبساط و انقباض ساختمان دارای مقاومت بالایی هستند.

معایب عایق های پیش ساخته

یکی از مهم ترین عیب هایی که عایق های پیش ساخته دارند، این است که اگر نگهداری مطلوبی از آنها نشود، ۶ ماه بعد از زمان تولید فاسد می شوند. از این رو توصیه می کنیم آنها را به صورت عمودی و در دمای ۵ تا ۳۵ درجه نگهداری کنید و چون این نوع عایق ها در برابر اشعه ماورابنفش تجزیه می شوند، شرایط نگهداری از آنها سخت تر می شود.

یشترین طول عمر ایزوگام در حدود ۱۵ سال می باشد و چون مواد اولیه آنها خارجی است، قیمت آنها هم گران تر خواهد بود. نکته مهم این است اگر بخشی از ایزوگام بالا زده شود، یعنی زمان ترمیم آن فرا رسیده است و باید آنها را ترمیم کرده تا کارایی آنها از بین نرود.

نکاتی که باید در زمان عایق کاری رعایت شود، شامل موارد زیر است

عایق کاری چه به صورت سنتی و با قیر و گونی انجام شود و چه از طریق عایق های پیش ساخته صورت بگیرید، باید توجه داشت که سطح کار کاملا” بدون گرد و خاک و همچنین بدون رطوبت باشد. برای انجام کار در صورتی که سطحی که قرار است عایق کاری شود، آسفالت باشد، باید برای ایزوگام کردن به ازای هر متر مربع از سطح در حدود ۳۰۰ گرم مشتق قیری رقیق شده در بنزین یا آب را بر روی سطح پخش کنید و اگر سطح زیر کار سیمانی باشد، باید به ازای هر متر مربع از سطح حداقل ۲۸۰ گرم مشتق قیری رقیق شده در آب و یا بنزین را روی سطح سیمانی پخش نمایید. توجه داشته باشید که بعضی از عایق های پیش ساخته با روکش آلومینیوم بوده و باعث می شود تا ۸۵ درصد از نور و حرارت منعکس شود.

رزین های اکریلاتی و استایرنی محلول در آب

این نوع از عایق ها با نام پوشش عایق SH-765M ماستیکی معروف بوده و بر پایه رزین های اکریلاتی و استایرنی محلول در آب می باشد. البته در این رزین ها افزودنی هایی هم وجود دارد که بر پایه رزین Mowilith شرکت هوخست آلمان ساخته شده تا پایداری آنها را در شرایط جوی مختلف تامین کند.

این نوع پوشش های عایق قلیایی بوده و مقاومت قلیایی آنها بسیار بالا می باشد و مهم تر اینکه در برابر مواد آهکی دارای مقاومت کافی بوده و می توان از آنها در مکان های مرطوب استفاده نمود. نکته ای که نباید فراموش کنید، ثبات سطح زیر کار برای عایق کاری است که باید در زمان اجرای کار آن را در نظر داشته باشید، زیرا بر روی نتیجه تاثیر گذار خواهد بود.

مزیت زرین های اکریلاتی و استایرنی

این نوع از عایق ها یک نوع پوشش انعطاف پذیر بوده که در برابر آب و رطوبت کاملا” عایق هستند و می توان آنها را جایگزین قیر و گونی، آسفالت و همچنین سایرعایق کاری های ساختمانی نمود. هیچ گونه ترکی در سطح این نوع عایق ها ایجاد نمی شود و به راحتی می توان از طریق آنها روکش های نما را تقویت نمود. طول عمر این پوشش در حدود ۳۰ تا ۴۰ سال بوده و می توان رنگ آنها را تغییر داده و به راحتی اجرا نمود.

این پوشش ها هیچ آلودگی زیست محیطی را ایجاد نمی کنند و در برابر اسیدها، بازها و به صورت کلی مواد شیمیایی عایق می باشند.

نحوه اجرای رزین های اکریلاتی

ترکیب کف بام بر پایه موویلیت وی پی ۷۶۵ بوده که به شکل خمیر می باشد و به آسامی می توان با استفاده از قلم مو و یا دستگاه اسپری از آنها استفاده نمود. توجه داده باشید که اسپری کردن ترکیب بام نیازمند تخصص بوده و پیشنهاد می کنیم در صورتی که در این زمینه غیر حرفه ای هستید، از قلم مو بهره بگیرید و از آنجایی که این امولسیون به سطح های بتی، چوب و همچنین موزائیک چسبیده می شود، باید قبل از انجام کار سطوح را کاملا تمیز و خشک و سطح های ناصاف را آماده نمود. این امکان وجود دارد که امولسیون را با آب رقیق کرده و سپس استفاده کنید. در صورتی که سطح زیر کار فلزی باشد، باید از مواد ضد خوردگی بر روی سطح آهن استفاده شود و برای اینکه درزها و سوراخ ها را بگیرید می توانید امولسیون پوش کف را با خاک سنگ به نسبت یک به سه مخلوط کرده و مورد استفاده قرار دهید. بعد از تمیز کردن سطح، ۷۰۰P پرایمر را با کمک قلم مو یا پیستوله  بر روی سطح ساختمانی اجرا کرده و بعد از یک ساعت پوشش SH 765M را با استفاده از ماله یا کاردک به شکل یکنواختی به ضخامت ۱ میلیمتر بر روی سطح بکشید. توجه داشته باشید که برای روان شدن ماستیک می توان از مقداری آب یا نفت استفاده کنید.